Havenkind
O roep en roep
de wind stuurt mij verhalen
van de zee die speelt
en de vuurtoren die haar ziet
de wind stuurt mij verhalen
van de zee die speelt
en de vuurtoren die haar ziet
Ze is een minstreel
met een luit in de hand
tokkelt melodieën
die klinken als vanouds
met een luit in de hand
tokkelt melodieën
die klinken als vanouds
O roep en roep
de wind stuurt mij verhalen
over het schip
dat tegen het land ligt
de wind stuurt mij verhalen
over het schip
dat tegen het land ligt
Ik zag bemanning luisteren
naar een aria van een vrouw
die hen deed smelten
met haar hoopvolle stem
naar een aria van een vrouw
die hen deed smelten
met haar hoopvolle stem
Ze was het kind van de haven
bekend op het terrein
we luisterden en zagen haar verdwijnen
toen ze de finale had bereikt
bekend op het terrein
we luisterden en zagen haar verdwijnen
toen ze de finale had bereikt
Reacties op dit gedicht
| Quadesh: | Zaterdag, december 09, 2006 12:44 |
| weer een hele mooie. liefs | |
| -MoonFlower-: | Vrijdag, december 08, 2006 23:51 |
| Zo mooi. Het doet me wat. Liefs, | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2006 | ||
| Thema's: | ||