vliegend over de heuvels
van mijn sterke dromen en fantasieen
plotseling terechtgekomen in een wereld
van pijn, verdriet
na de gebeurtenissen
het voelt alsof ik niet terugkan
zo leeg
niemand die me kan helpen
dingen, mensen vliegen voorbij
enigste op de wereld
met een grote waas voor mn ogen
kan iemand toch nog
mijn kansloze hand pakken
en me hieruit te halen?

de waas word steeds groter
bedwelmen in andermans geluk
wraak en zelfmoord plannen hebben
en toch nog doorgaan,
met dat laatste beetje
en hopend dat er weer een moment komt
om dat alles beter te maken
ik heb te lang gewacht

zittend op me kamer
neer kijkend op dit levenloze lichaam
je ogen geopend
en toch je eigen wereld
ik kan het toch gewoon doen
gewoon in een keer?
gewoon
bam.