van het leven beroofd
Als vrienden gingen we dertien jaar
door het leven,door jou heb ik
iets moois mogen beleven.
Vergeten doe ik je nooit,
daarvoor was onze vriendschap
te groot...
waarom heb je me verlaten..
om mij hier in de steek te laten..
ik had je kunnen helpen..
maar jij was zo..
je hebt je zelf van het leven beroofd..
maar een ding doe ik nooit..
jou vergeten ik houdvanjou!
Reacties op dit gedicht
| (u)Lhové(L): | Dinsdag, december 12, 2006 19:30 |
| Sterkte met het verwerken.. je gedicht heeft me echt diep geraakt .. sterkte met alles xx | |
| *sylvieke: | Zondag, december 10, 2006 11:29 |
| sterkte liefs en knuf |
|
| plezierke: | Zaterdag, december 09, 2006 22:07 |
| Geen verwijten, soms wil men een ander niet betrekken in de pijn uit angst onbegrepen te zijn. Lieve troostende knuffel voor jou. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: meiike_iiCkk | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 09 december 2006 | ||
| Thema's: | ||