Dichtbij en nader
Nu scheid ik mij af van dichtbij
de verte komt nader en ik wacht
op tekens misschien niet zichtbaar
maar voelbaar en aantoonbaar
Je bent mijn ontdekking de aarde
ademt zo als ze ademt, vuur spuwt
uit spelonken we waren daar bij
de gebouwen die naamloos waren
Ik kende ze niet jij ook niet
geheimen bevroren onder het beton
de wegen naar spijt en ontdekking
waren langer dan we dachten
Nu scheid ik mij af van dichtbij
en zie de verte nader komen
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, december 13, 2006 13:45 |
| *Opgestoken duim* Chapeau. Liefs, sunset |
|
| hiljaa: | Woensdag, december 13, 2006 10:03 |
| misterieus! knufleifs--hiljaa-- |
|
| Quadesh: | Woensdag, december 13, 2006 09:06 |
| ja mooi is die. liefs | |
| Windwhisper: | Woensdag, december 13, 2006 00:08 |
| veraf en ook dichtbij... slaap lekker en sweet dreams Cobie |
|
| M@rcel: | Woensdag, december 13, 2006 00:04 |
| prachtig mystiek mooi geschreven Liefs M@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2006 | ||
| Thema's: | ||