(LR) In de film
Roep me in het koren waar een vogel broedt
de avonden slaan rood uit en ik lees jouw
antwoorden keer op keer in een kamer
waar muren pronken met onze namen
De wijn masseerden onze kelen
luisterde naar je fraaie uitspraak
het klikken van schoenen op de vloer
bracht een dag uit de jeugd weer
In kamers van herenhuizen waren we
zagen foto’s van mannen van stand
Een eerste rang bij een film
die getoond werd in zwart wit
Jij was de avond na de dag
bekoorlijk als een warme zomerdag
immer dwaal ik door de film
waar jouw aanwezigheid voelbaar was
Reacties op dit gedicht
| Quadesh: | Dinsdag, december 19, 2006 08:27 |
| heey je had m bewaard. mooi!! maar dat wist je al he?? liefs |
|
| mamsiemomo: | Dinsdag, december 19, 2006 00:16 |
| Prachtig, melancholisch...... Liefs, Mo |
|
| kleinmeisje: | Dinsdag, december 19, 2006 00:14 |
| mooi,weet niet goed hoe het te omschrijven,ik vind het knap die zinnen en het verband.liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 19 december 2006 | ||
| Thema's: | ||