Je bent onzeker,
je denkt dat niemand jou aargig vind,
je hebt het gevoel dat je je moet bewijzen,
je gaat stoer doen,
je wilt er zo graag bij horen
En zo verschuil je je achter een muur,
een muur van zekerheid,
later merk je dat het geen zin meer heeft,
zo willen ze je niet.
Er word gezegd 'we houden van je zoals je bent',
maar je kunt het niet meer,
je weet niet meer hoe het voelt om jezelf te zijn.
Hoe graag je ook wil, het gaat niet goed,
je word met de dag onzekerder, het maakt je gek,
je hebt het gevoel dat je er alleen voor staat,
je ziet het niet meer zitten,
er is geen reden om nog te leven,
je wilt er een eind aan maken....
Maar dan word je wakker geschud,
er komt een dag dat je jezelf kunt zijn,
zonder al die onzekerheid,
alles komt goed, je moet sterk zijn.
Voor die dag daar is zul je moeten vechten,
telkens opnieuw beginnen, leren van je fouten.
De weg naar zekerheid en jezelf zijn is lang,
telkens als je twee stappen vooruit zet,
ga je ook weer een stap terug.
Maar geef niet op......er komt een dag