Vanuit de donkerte naar voren
 
De pijn te lezen op hun gezichten
Geroep te horen in de nacht
Zij willen geen daden meer verrichten
Eén enkeling van hen lacht
 
Deze lach is een blijk van onrust
Verwarring, bovendien
Met het gevoel dat ze alles hebben verprutst
Laten zij zich nog één keer zien
 
Om daarna voor eeuwig
In de donkerte te verdwijnen
Vergeten zullen zij zijn
Als vergruist door landmijnen
 
 
Reacties op dit gedicht
+lory+ vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres


Windwhisper: Donderdag, december 28, 2006 20:11
en als ze worden opgevangen door de juiste warme persoon, die echt in staat is ze te begeleiden vergruisen ze niet maar bloeien ze weer op tot de mooiste bloem.
Knuffie Cobie, blijf altijd moed en vertrouwen houden, wat er ook gebeurt....soms overkomt je zomaar in eens wat geluk,
Grijp het dan met beide handen vast en koester het met warmte .


Over dit gedicht
Auteur:  +lory+ Abbo 1Abbo 2GroeneSter
Gecontroleerd door:  benji
Gepubliceerd op:  28 december 2006
Thema's:
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de Gedichten-Freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de Gedichten-Freaks blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.

© Gedichten-Freaks 2026, alle rechten voorbehouden.