laten gaan
Iemand moeten laten gaan
van wie je zoveel houdt,
die altijd voor je heeft klaar gestaan
met wie je zoveel hebt opgebouwd
is zo verschrikkelijk oneerlijk.
De laatste lach
de laatste kus
haar ogen vol pijn
je niet voor kunnen stellen hoe het zonder haar zal zijn
Je ziet haar langzaam weggaan,
maar je wilt het niet
Je staat daar maar te staan
tranen vol verdriet.
De laatste zucht
haar gezicht werd bleek
en toen..
liet haar hart haar in de steek.
van wie je zoveel houdt,
die altijd voor je heeft klaar gestaan
met wie je zoveel hebt opgebouwd
is zo verschrikkelijk oneerlijk.
De laatste lach
de laatste kus
haar ogen vol pijn
je niet voor kunnen stellen hoe het zonder haar zal zijn
Je ziet haar langzaam weggaan,
maar je wilt het niet
Je staat daar maar te staan
tranen vol verdriet.
De laatste zucht
haar gezicht werd bleek
en toen..
liet haar hart haar in de steek.
Reacties op dit gedicht
| dichterbij: | Vrijdag, december 29, 2006 19:12 |
| mooi liefedevol geschreven maar ook verdrieig om zo afscheid te moeten nemen. sterkte warme groet |
|
| Bosdruifke: | Vrijdag, december 29, 2006 19:07 |
| zo droevig... mooi geschreven | |
| -MoonFlower-: | Vrijdag, december 29, 2006 19:07 |
| Sterkte met dit verlies... Liefs, | |
Over dit gedicht
| Auteur: verdronkenvlinder | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 29 december 2006 | ||
| Thema's: | ||