Eindpunt
Ik reis voor even de wereld door
bepakt en beladen
zet stappen in den vreemde
waar gebouwen wolken raken
bepakt en beladen
zet stappen in den vreemde
waar gebouwen wolken raken
Een kind ben ik in het onbekende
waar rivieren stromen naar het eindpunt
op de bank ga ik zitten en teken
het tafereel dat voor mij gebeurd
waar rivieren stromen naar het eindpunt
op de bank ga ik zitten en teken
het tafereel dat voor mij gebeurd
Het papier probeer ik te raken
met kleuren die voorkomen in de natuur
een beetje zeeblauw vermengd met lentegroen
en het rood van een ontluikende roos
met kleuren die voorkomen in de natuur
een beetje zeeblauw vermengd met lentegroen
en het rood van een ontluikende roos
Voorzichtig zijn de schetsen
vaag en meestal onduidelijk
al teken ik zo graag het innerlijk
van zij die zo bijzonder is
vaag en meestal onduidelijk
al teken ik zo graag het innerlijk
van zij die zo bijzonder is
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, januari 06, 2007 13:13 |
| Een beeldende pracht die je hier verwoord hebt. Liefs, sunset |
|
| lommert: | Zaterdag, januari 06, 2007 10:01 |
| heel graag gelezen...natuurlijk kleuren zijn het moois;) groet willem |
|
| Dirk Hermans: | Zaterdag, januari 06, 2007 00:29 |
| goed verwoord | |
| tulpje: | Zaterdag, januari 06, 2007 00:22 |
| herkenbaar mooi verwoord zeg liefs en truste knuffel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 06 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||