Overdood en levendig.
Dood waar is uw overwinning, waar uw prikkel?
(1 korintiërs 15: 55)
Alsof het doek dat eens geopend
nu voor alle monden het zwijgen op
zou leggen.
Waren wij niet meer dan de bloemen
op dit graf; sluiten onze ogen niet pas
nádat het hart gestopt – niet meer klopt
met de situatie zoals wij die schetsen
tot op de laatste dag van ons bestaan?
Nu staan wij nog, straks vallen wij
hard, harder
maar gelukkig geloven wij, worden wij gered.
Reacties op dit gedicht
| David de Ruiter 777: | Woensdag, mei 09, 2007 12:24 |
| dit is geplaatst op mijn moeders laatste dag van aards leven en eerste dag van haar "hemelse" bestaan. Mooi gedicht zeer mooi. | |
| Angel Of Poems: | Zaterdag, april 28, 2007 10:40 |
| Erg mooi geschreven! Altijd blijven geloven ja al kan dit op sommige dagen moeilijk zijn. |
|
| Panta Rhei: | Maandag, januari 15, 2007 09:32 |
| Overtuigd, en dat komt over. Super! |
|
| Klaes: | Maandag, januari 08, 2007 13:10 |
| sterk strak prikkelend in hervraging.. leafs/klaes |
|
| Sifra.K: | Maandag, januari 08, 2007 11:36 |
Eens, en nogmaals eens. En dan de opbouw, de vraag die je bij het lezend publiek achterlaat. Prima, dit blijft bij je hangen. In de mooie vorm, zonder overbodigheden. Mooi. Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marjolein. | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||