als een papieren vliegtuigje
mijn hart als een papieren vliegtuigje gevouwen en weer gladgestreken door de meest mooie viool
die me bespeelde in hoge tonen die vervlogen bij het voelen van de liefde die door mijn aderen stroomde
als een wilde rivier naar een onbekend land, waar reizigers nog geen voet hebben gezet
zo puur en zo vroom...is de schoonheid zo schoon
van het reine, ongerepte hart
dat mijn lichaam verborgen hield...
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Maandag, januari 15, 2007 21:34 |
| wauw mooi !!!!! liefs, kerima ellouise |
|
| micina: | Maandag, januari 15, 2007 14:45 |
| uw hartje niet verbergen hé ... hoe kunnen ze het dan vinden? Mooi geschreven! Knuf |
|
| lexx: | Maandag, januari 15, 2007 13:57 |
| papieren vliegtuigen crashen ook vlot .. hoop dat de jouwe lang blijft zweven vind het een pracht dicht .. liefs alex |
|
| Artifex: | Maandag, januari 15, 2007 13:56 |
| Mooi en knap! Liefs, Artifex. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Oxygénée | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 15 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||