mijn hart .....
Ik doe mezelf alleen maar meer pijn
wil gewoon helemaal niets
het gevoel van het hoefd allemaal niet meer
heb er echt genoeg van altijd maar vechten
nare gedachtens blijven komen
zo onzeker over mijn eigen leven
leef weer in mijn eigen wereldje
niemand kan er dan ook echt bij komen
de weg naar het licht toe
ben ik echt helemaal kwijt
zo opstandig weer in het donkerste
alleen maar duisternis om mijn heen
mijn hart leeft niet meer
geen plek meer voor mezelf
voel me niet waard op deze aard
en sluit mezelf voledig op
door vele angst
Reacties op dit gedicht
| Ria -rimpeling-: | Donderdag, januari 18, 2007 18:56 |
| Kom op ga ervoor,blijven vechten!!liefs Ria | |
| lommert: | Donderdag, januari 18, 2007 08:37 |
| ik lees de reacties van anderen ook wel eens;) of er nou harde of softie woorden gesproken worden...het doet er niet toe...als je er maar wat mee doet....kan me helemaal vinden in wat mamsiemomo als reactie neerzet xxliefs van mij willem |
|
| anneke van dijk: | Donderdag, januari 18, 2007 07:53 |
| ben het helemaal eens met Monique!! jij alleen kunt die gedachten veranderen, maar je moet wel willen; kom uit die slachtofferrol en doe wat! liefs, namasté, anneke |
|
| sunset: | Donderdag, januari 18, 2007 07:36 |
| En toch zul je van jezelf moeten leren houden, jezelf moeten leren respecteren. Want dat zal, hoe dan ook, de eerste stap zijn tot werkelijke verandering in jouw steeds terugkerende duistere diepte. Liefs en warme knuf, sunset |
|
| kleinmeisje: | Donderdag, januari 18, 2007 01:17 |
| op en neer,hoop en wanhoop,morgen ziet de dag er misschien beter uit en lach je weer,pak alle liefde en aandacht en hulp aan.sterkte.liefs | |
| fortuna: | Donderdag, januari 18, 2007 00:47 |
| Je hulpverleners kunnen je toch helpen? Sta er open voor, ze zijn er voor je. Liefs |
|
| switi lobi: | Donderdag, januari 18, 2007 00:40 |
| Ik kan mamsie alleen maar gelijk geven lieverd. Dikke kus Liefsliefs, switi lobi |
|
| mamsiemomo: | Donderdag, januari 18, 2007 00:17 |
| Hier moet je mee ophouden. Geef jezelf een enorme schop onder je kont en knok voor een beter leven. Hier bereik je helemaal niets mee. Dit is NIET wat je wilt. Go for it...... en stop hiermee. Werk aan verwerking en vergeet nooit, dat je je ook goed mag voelen. Klim uit die put en GO FOR IT..... Je weet dat het kan, maar het kost inzet..... veel inzet......... Laat je lieve tulpenkoppie niet hangen en kijk eens om je heen. Zie wat het leven je allemaal kan bieden. Je kunt het!!! |
|
| Peter van Tiel: | Donderdag, januari 18, 2007 00:11 |
| Vertrouw op de hulp, die je krijgt!!! Probeer goed te slapen. Een dikke troost- en trustenknuffel van, Peter. |
|
| dichterbij: | Donderdag, januari 18, 2007 00:05 |
| door angst in de ban is een zware last sterkte en een lieve groet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||