hoop
Angst bekruipt haar in de stille nacht
Geconfronteerd met werkelijkheden
Die het daglicht niet kunnen verdragen
Wat eens zuiver was is weggevloeid
Het hart van een welwillend mens
In het laatste sprankje hoop…
Zij die eens heeft gesproken
Over de waarheden van haar hart
Zijn nu bedolven onder enig smart
Mag zij wenen en vind zij hoop
In de dagen die zij koestert
De dagen van de eeuwige zon…
Geconfronteerd met werkelijkheden
Die het daglicht niet kunnen verdragen
Wat eens zuiver was is weggevloeid
Het hart van een welwillend mens
In het laatste sprankje hoop…
Zij die eens heeft gesproken
Over de waarheden van haar hart
Zijn nu bedolven onder enig smart
Mag zij wenen en vind zij hoop
In de dagen die zij koestert
De dagen van de eeuwige zon…
Reacties op dit gedicht
| nonn89: | Donderdag, maart 01, 2007 13:21 |
| kleinmeisje: | Vrijdag, januari 19, 2007 23:38 |
| mooi geschreven,en zij mag best wenen,om daarna weer verder te kunnen in hoop.liefs | |
| nonn: | Vrijdag, januari 19, 2007 17:33 |
| dank je wel | |
| Chevra Mae: | Vrijdag, januari 19, 2007 17:31 |
| Sprekende herkenning. Heel mooi neergezet! liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: nonn89 | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 19 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||