Just love me back.
Ik hou van je, zoals je bent, geweest en zal zijn.
De trappen der oneindigheid, lieten mij niet gaan,
de wolkentorens daar, daarboven - lieten mij
niet binnen. Mijn uitzicht was uitzichtloos,
zoals de liefde voor mij altijd is geweest - zal zijn.
Raap me op - van de marmeren vloer, gedroogd
bloed was het, wat de meester der liefde had
laten liggen. Gewoon voor de sier - om de
kristallen kroonluchters niet zo op te laten vallen.
Vang me als ik val, de wolkentoren was te hoog.
Reacties op dit gedicht
| Quando: | Donderdag, januari 25, 2007 09:37 |
| (lacht even om maya) Mooi gedicht dit, jawel jawel!) Liefs, |
|
| MayadeBij*: | Woensdag, januari 24, 2007 23:56 |
| Vergeef me dat ik hier hartelijk om moet lachen ;) Zal ik mij dan maar opwerpen als ´vang´dame? | |
Over dit gedicht
| Auteur: van Pelt | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 24 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||