Stoepkrijt
Stoepkrijt
In het verlaten schoolgebouw
herkenbaar door gebarsten
ramen en in oubollige kasten
vind ik niet vergeten sommen.
We maakten tafels en breuken
op houten zetels gezetelt
zonder fluwelen kussentjes
dus met weinig zitcomfort.
Hoe we de welbekende krijtjes
verwisselden met stoepkrijt
staat in mijn geheugen gegrift
evenals die verdomd moeilijke sommen.
Reacties op dit gedicht
| Mathilde: | Zondag, januari 28, 2007 21:38 |
ja... die verdomd moeilijke sommen... gek hè, dat je dat zo bijblijft! mooi dit. liefs, mathilde |
|
| kleinmeisje: | Zondag, januari 28, 2007 20:31 |
| nou fantastisch geschreven,wij moesten hoofdrekenen om 10 min.eerder naar huis te mogen,echte nostalgie.leuk geschreven.liefs | |
| Dirk Hermans: | Zondag, januari 28, 2007 20:30 |
| super super mooi | |
| Innerchild: | Zondag, januari 28, 2007 20:28 |
| En dat verdomd irritant krassen van krijt op het schoolbord ... ik hoor en voel het nu nog ! Mooi dit, Bengelmans ! Liefs, Inner |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 28 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||