gesloten
Gesloten
Haar ogen gespannen samen geknepen
Terwijl ze zich sluit voor de buitenwereld
Laat ze zich door het verdriet meeslepen
Waardoor haar lichaam langzaam sloopt
Enkel nog geopend voor pijn en verdriet
geen zonnestraal kan haar leven openen
omdat ze de kracht er niet meer van inziet
die het haar wil geven om te kunnen leven
ze heeft zichzelf gesloten voor al het pijn
dat haar leven en haarzelf is gaan beheersen
maar heeft niet door dat ze leeft in schijn
omdat ze zich enkel open stelt voor verdriet
Haar ogen gespannen samen geknepen
Terwijl ze zich sluit voor de buitenwereld
Laat ze zich door het verdriet meeslepen
Waardoor haar lichaam langzaam sloopt
Enkel nog geopend voor pijn en verdriet
geen zonnestraal kan haar leven openen
omdat ze de kracht er niet meer van inziet
die het haar wil geven om te kunnen leven
ze heeft zichzelf gesloten voor al het pijn
dat haar leven en haarzelf is gaan beheersen
maar heeft niet door dat ze leeft in schijn
omdat ze zich enkel open stelt voor verdriet
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Maandag, januari 29, 2007 15:59 |
| Laat je niet helemaal opeten door je verdriet en pijn. Want er is zoveel meer moois om voor te leven. Stilmakend geschreven.. Liefs,Cornelia |
|
| kleinmeisje: | Maandag, januari 29, 2007 14:05 |
| mooi geschreven,en zo triest.ja leven moet je durven,soms is een mens zo beschadigd dat de moed ontbreekt.liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: lotje..* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||