De rivier roept haar zonen
gooit pen en boeken neer
golft over wat krabbels
die gedrukt staan op het steen
Ik zie haar gezicht blozen
wanneer ze wat nieuw is vernield
het wegstopt achter de dijk
waar de stad zijn ogen uitwrijft
Hoe kostelijk zijn de veranda ‘s
de huizen op het plein
waar bloemen kleuren
in een prachtige muurschilderij
Bekijken doe ik ze dikwijls
leg verf op het penseel
schets de stad die slaapt
en zijn dierbare bewaakt
Ik hoor zijn adem
verdwijnen in de rivier
die golft over de steen
waar zijn handtekening opstaat
| Tatjana De Casparis: | Donderdag, februari 01, 2007 10:52 |
| Erg mooi en sfeervol gedicht, een plezier om te lezen, groet, Tatjana |
|
| fortuna: | Dinsdag, januari 30, 2007 22:59 |
| mooi in beeld gebracht. Liefs |
|
| dichterbij: | Dinsdag, januari 30, 2007 14:36 |
| heel mooi en warm verwoord lieve groet |
|
| sunset: | Dinsdag, januari 30, 2007 10:20 |
| Tonend meenemend mooi. Liefs en succes, sunset |
|
| hiljaa: | Dinsdag, januari 30, 2007 07:26 |
| sterk verwoord! knufleifs--hiljaa-- |
|
| erje: | Dinsdag, januari 30, 2007 00:53 |
| de middenste strofe vind ik erg mooi omdat ik een bloemenmens ben geroeten erje |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, januari 30, 2007 00:41 |
| Ik vind het erg bijzonder, liefs cobie slaap lekker |
|
| kleinmeisje: | Dinsdag, januari 30, 2007 00:39 |
| nee,ik vindt het wel mooi.liefs en een goede nacht | |
| wijnand.: | Dinsdag, januari 30, 2007 00:30 |
| hmm misschien toch het verkeerde gedicht gepakt | |
| Auteur: wijnand. | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 30 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||