Ons huis!
Ons huis!
Eindelijk was het zover.
Na het lange wachten kon het gaan beginnen.
We mochten voor het eerst ons huis binnen.
Vrienden en familie kwamen kijken.
Maar er wachtte nog een zware taak.
Schuren, verven en een grote schoonmaak.
Maar als het eenmaal klaar is.
Dan wordt het een gemis.
Voor de ouders die achterblijven.
En de kinderen die een nieuwe weg inslaan.
Maar de kinderen blijven terugkomen.
Naar het plekje waar hun herinneringen wonen.
Jeskestof
Eindelijk was het zover.
Na het lange wachten kon het gaan beginnen.
We mochten voor het eerst ons huis binnen.
Vrienden en familie kwamen kijken.
Maar er wachtte nog een zware taak.
Schuren, verven en een grote schoonmaak.
Maar als het eenmaal klaar is.
Dan wordt het een gemis.
Voor de ouders die achterblijven.
En de kinderen die een nieuwe weg inslaan.
Maar de kinderen blijven terugkomen.
Naar het plekje waar hun herinneringen wonen.
Jeskestof
Reacties op dit gedicht
| Windwhisper: | Dinsdag, januari 30, 2007 13:40 |
| Van uit het hart geschreven dus... Liefs Cobie. ja zo gaat het in het echte leven |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jeskestof | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 30 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||