Kon ik maar...
kon ik maar
je dood begrijpen
en aanvaarden
maar ik kan het even nog niet
kon ik maar
even komen kijken
hoe het is daarginder
achter de hemelpoort
onze vriendschap was mooi
en jouw stralende lach
het begin van een werkdag
en dan zo onverwachts
kwam er een einde aan
kon ik maar
weer vertrouwen krijgen
in het leven
maar ik word zo bang voor de dood
kan ik maar
een dagje eerder uit het leven gaan
dan mijn liefste vriend
ik zou er alles voor geven
afscheid nemen valt zo zwaar
Reacties op dit gedicht
| Mistylove: | Woensdag, februari 07, 2007 15:46 |
| Lieve Ria, Je schrijft prachtig.. En je zult zien dat je dit verlies ooit een plaatsje zult kunnen geven. Je vergeet het nooit, je leert ermee leven. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||