treurlied
grauwe ogen kijken in de spiegel mij treurig aan
bedenk moet ik wel op deze manier verder gaan
waar is toch de vertrouwde ik eigenlijk gebleven
kon ik mezelf maar even wat toverkracht geven
zo duister zijn mijn dagen echt nog nooit geweest
alles is uitgekomen datgene waar ik voor heb gevreest
tranen zijn er niet maar vallen toch daadwerkelijk wel
mijn schreeuwen is veranderd en klinkt enorm schel
met mijn handen in het haar vervolg ik mijn weg
Reacties op dit gedicht
| Br0kEn: | Woensdag, februari 21, 2007 12:12 |
| heel droevig neergezet. Kwens je ontzettend veel sterkte en een dikke knuffel |
|
| dichterbij: | Woensdag, februari 21, 2007 10:20 |
| overspoeld van diepe eenzaamheid droevig neergezet sterkte lieve groet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||