Kwijtgeraakt.
Illusievol als onze liefde was
wenste ik je naast me
zocht ik bang je handen
die me altijd zouden vasthouden
En zachtjes schreeuwde ik
telkens weer en telkens weer
om jouw zachte ogen, jouw blik
die me troosten kon
Mijn handen bleven stil,
alleen in het duister
en in dat duister, dat eeuwige duister
zag ik jouw ogen niet.
wenste ik je naast me
zocht ik bang je handen
die me altijd zouden vasthouden
En zachtjes schreeuwde ik
telkens weer en telkens weer
om jouw zachte ogen, jouw blik
die me troosten kon
Mijn handen bleven stil,
alleen in het duister
en in dat duister, dat eeuwige duister
zag ik jouw ogen niet.
Reacties op dit gedicht
| sadlytear: | Maandag, juli 23, 2007 15:44 |
| mooi!!!!!!! | |
| *Moi_Adore_Toi*: | Zaterdag, februari 24, 2007 19:32 |
| Ongeloofelijk knap ! | |
| soulstorm: | Zaterdag, februari 24, 2007 17:00 |
stilmakend... erg mooi en aangrijpend neergezet liefs soulstorm |
|
| cest-moi: | Zaterdag, februari 24, 2007 16:49 |
| ontzettend mooi verwoord!! | |
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 24 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||