De steek in fataal
de steek in fataal
ik geef je mijn hart
wederom in jouw handen
jij koestert mijn ziel
opstandig in wezen
agressie als taal maar ik
heb jou het kind laten lezen
hoe het beloofde
kijkend naar ogen hunkerend
naar liefde reagerend als staal
spijkerhard vloekend
op laagwater zoekend
naar de steek in fataal
jij hebt gebloed
in woord en gedachten voelde
onwaarheid als nogmaals verkrachten
je kijkt achterom
ziet de chaos verleden
met warmte geef ik je heden
open je handen
koester mijn liefde en vergeef
mij de dingen waarmee ik je griefde
wil melker
12/03/2007
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Maandag, maart 12, 2007 23:06 |
| Zo graag gelezen weer. Liefs en vriendschappelijke knuf, sunset |
|
| dichterbij: | Maandag, maart 12, 2007 09:23 |
| iedereen laat wel een ''ns steek vallen maar je moet ze samen oprapen liefs |
|
| Radho: | Maandag, maart 12, 2007 08:56 |
| Oprechte en heel open analyse van het samen ''zijn''; daarbij in mooie dichterlijke taal. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 12 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||