een sonnet van tranen
ik doe m'n best
het te verdragen
er iedere keer weer
het beste van te maken
maar zelfs tranen wassen niet alles meer weg
ze hopen zich op, ergens onder de oppervlakte
in een magmakamer, de vulkaan staat op uitbarsten
maar nog steeds vloeien er tranen in, zonder dat ik iets zeg
eens zal ik gelukkig leven
zonder dat de vulkaan ooit is uitgebarsten
al was het maar om het lot te tarten
een volle magmakamer zal ik voor eeuwig hier laten liggen
misschien dat iets of iemand hem ooit nog lek zal prikken
tegen die tijd kan het me echt niet meer schelen
-t rijmschema klopt niet helemaal, maarja-
het te verdragen
er iedere keer weer
het beste van te maken
maar zelfs tranen wassen niet alles meer weg
ze hopen zich op, ergens onder de oppervlakte
in een magmakamer, de vulkaan staat op uitbarsten
maar nog steeds vloeien er tranen in, zonder dat ik iets zeg
eens zal ik gelukkig leven
zonder dat de vulkaan ooit is uitgebarsten
al was het maar om het lot te tarten
een volle magmakamer zal ik voor eeuwig hier laten liggen
misschien dat iets of iemand hem ooit nog lek zal prikken
tegen die tijd kan het me echt niet meer schelen
-t rijmschema klopt niet helemaal, maarja-
Reacties op dit gedicht
| lindseyophals: | Dinsdag, maart 13, 2007 19:31 |
| ooo kei mooi echt super |
|
| EveryTearTellsAStory: | Dinsdag, maart 13, 2007 19:19 |
| wow... heel mooi kreeg er tranen van :( echt knap! x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nera | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||