(LR) Traangas
Laat de lichtjes sprankelen,
van goed verdriet en de dood.
Edelgassen en paarden draven -
langzaam door de waterzuurstof-
plassen en de modder, zand- en
grindplaatsen rondom de dans.
De regendans, tranen uit de
lucht; laat ze maar komen,
laat ze vallen en me weken,
losweken van deze moddergrond.
- Waar is m'n regenjas toch gebleven?
Reacties op dit gedicht
| Panta Rhei: | Woensdag, maart 14, 2007 18:45 |
| edelgassen draven en waterzuurstof, interessant, jij moet maar geen chemicus worden. Vind je gedicht een beetje te ''zwaar'' voor die laatste regel. Mooie titel. kus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: van Pelt | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||