verbroken
je bent zo lief
en zo echt
het was zo mooi
onze band was zo hecht
en nu is het weg
geen woord
zo opeens
hebben we elkaar
niet meer gehoord
ik wil dit niet
lief vriendinnetje
je hebt het zo moeilijk
ik wil je helpen
het was zo fijn
en zo rustig
zo verlichtend
om bij je te zijn
nu is het weg
geen gesprekken meer
geen gelach
dat doet zeer
ik wil het terug
echt
ik wil jóu terug
en je vriendschap
je lieve woorden
je lieve lach
ik geef mezelf helemaal
ik ga ervoor vechten
voor jou
totdat je weer weet
dat ik van je hou
en zo echt
het was zo mooi
onze band was zo hecht
en nu is het weg
geen woord
zo opeens
hebben we elkaar
niet meer gehoord
ik wil dit niet
lief vriendinnetje
je hebt het zo moeilijk
ik wil je helpen
het was zo fijn
en zo rustig
zo verlichtend
om bij je te zijn
nu is het weg
geen gesprekken meer
geen gelach
dat doet zeer
ik wil het terug
echt
ik wil jóu terug
en je vriendschap
je lieve woorden
je lieve lach
ik geef mezelf helemaal
ik ga ervoor vechten
voor jou
totdat je weer weet
dat ik van je hou
Reacties op dit gedicht
| Paraskevi: | Woensdag, maart 14, 2007 17:46 |
| Herkenbaar mooi... liefs, Carline |
|
| MarjOleiin: | Woensdag, maart 14, 2007 17:32 |
| ahhh hier herken ik mezelf zoo in, heb ik ook met een vriendin!, is echt zo moeilijk, ik weet het maar vecht er voor! heel veel sterkte ermee! kusj MarjOleiin |
|
| angel_meisje: | Woensdag, maart 14, 2007 14:38 |
| en percies dit heb ik hetzelfde | |
Over dit gedicht
| Auteur: disguiser | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 14 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||