Een puber
Ik weet dat het niet mag,
de pijn die ik bedacht.
Ze is er gekomen,
plots na mijn ‘goeiedag’.
Maar zelf oplossen
dat kan ik niet…
Ik voel m’n hart bloeden
diep in mijzelf.
Niemand hoort mij,
niemand ziet mij,
niemand kijkt naar mij…
Help me.
de pijn die ik bedacht.
Ze is er gekomen,
plots na mijn ‘goeiedag’.
Maar zelf oplossen
dat kan ik niet…
Ik voel m’n hart bloeden
diep in mijzelf.
Niemand hoort mij,
niemand ziet mij,
niemand kijkt naar mij…
Help me.
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zondag, maart 18, 2007 15:59 |
| Niemand? Door jouw eenzame pijn zie je niet meer zij die om jou geven. Want zeker weten dat die er zijn. Liefs, sunset |
|
| Elinee: | Zondag, maart 18, 2007 15:01 |
| Ik wil je helpen, Help jij mij dan ook?? Mail me.. |
|
| angel_meisje: | Zondag, maart 18, 2007 14:25 |
| mailen mag altijd | |
Over dit gedicht
| Auteur: Gedag | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 18 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||