Tranen
Bevroren door je koude hart
Ze proberen te ontdooien
Maar het is niet toegestaan
De waarheid doet pijn
De leugen lijkt lief
Maar later
Zal het anders zijn
Dan zorgt diezelfde leugen
Voor haat en pijn
Voor woede en nijd
En breekt de dikke laag ijs
Die je had uitgespreid
Over al je tranen
De laag die bescherming bood
Waar je achter weg kon duiken
Waar je je kon verschuilen
Waar de waarheid niet kon komen
Waar alles lief was
Waar geen pijn was
Waar geen angst was
Geen angst voor de waarheid
Geen angst voor jezelf
Geen angst voor het leven
Maar nu is alles weg
Nu zijn de dijken gebroken
Komt alles naar buiten
Alle verborgen tranen
Al je verdriet
Wat je zo goed had verstopt
Wat zo goed was verborgen
Wat bijna niet meer bestond
De pijn was bijna verdwenen
Maar de leugen gaf niet op
Hij mocht niet verliezen
Hij moest je verslaan
De waarheid kwam eraan
De waarheid heeft gewonnen
De leugen is gedood
Toen pas kwam er de pijn
Om een leugenaar te zijn