Hoek
Een meisje ligt bloedend,
in een hoek.
Ze heeft geen besef meer,
van de tijd.
De pijn in haar lichaam,
is niets.
In vergelijking met die,
in haar hart.
Het verwerken is al begonnen,
na de eerste klap.
De stilte in haar geest,
in scherp contrast met het lawaai,
van zijn wereld.
in een hoek.
Ze heeft geen besef meer,
van de tijd.
De pijn in haar lichaam,
is niets.
In vergelijking met die,
in haar hart.
Het verwerken is al begonnen,
na de eerste klap.
De stilte in haar geest,
in scherp contrast met het lawaai,
van zijn wereld.
Reacties op dit gedicht
| Butterfly_*: | Maandag, april 23, 2007 19:48 |
| prachtig..en stilmakend.. gaat dit over wie ik denk dat het gaat? je schrijft prachtig..hoe kom je er toch altijd op? Liefs x |
|
| Sky._: | Donderdag, april 19, 2007 21:32 |
| Hee, Ik vraag me hetzelfde af als irmani. Mooi & steunend Liefs, |
|
| **irmani**: | Donderdag, april 19, 2007 21:15 |
| Idd, heel herkenbaar, voor vele mensen op deze freaks, inclusief voor mij. Vooral de laatste strofe is zo mooi... hoe kom je toch op die woorden? xx! |
|
| Paiin_*: | Donderdag, april 19, 2007 20:02 |
| *slik* herkenbaar. mooi geschreven.. |
|
