zwarte lucht
vroeger scheen de zon altijd
de lucht was altijd blauw
er kwamen zwarte wolken aan
hingen boven mijn hoofd
regen op aarde
mijn wereld storte in
De slechte tijd was gekomen
thuis ging het niet meer
vriendinnen lieten me vallen
binnen deed dat zeer
mijn hart brak
tranen rolde over me wangen
pas na een tijdje
kregen die 'vriendinnen' door
hoe slecht het met me ging
en kwamen ze terug
ik kan ze niet meer vertouwen
hoe weet ik of ik nog op ze kan bouwen
de donkere wolken waaien langzaam over
maar deze tijd is nog niet voorbij
ik zal nog lang moeten vechten
en hou het bij echte vriendinnen
die mij nooit hebben laten vallen
mij altijd hebben gesteund
net zolang tot bij mij
de zon weer schijnt
en ik weer kan lachen
dat de tranen stoppen
en mijn hart,
weer gewoon mijn hart is
de lucht was altijd blauw
er kwamen zwarte wolken aan
hingen boven mijn hoofd
regen op aarde
mijn wereld storte in
De slechte tijd was gekomen
thuis ging het niet meer
vriendinnen lieten me vallen
binnen deed dat zeer
mijn hart brak
tranen rolde over me wangen
pas na een tijdje
kregen die 'vriendinnen' door
hoe slecht het met me ging
en kwamen ze terug
ik kan ze niet meer vertouwen
hoe weet ik of ik nog op ze kan bouwen
de donkere wolken waaien langzaam over
maar deze tijd is nog niet voorbij
ik zal nog lang moeten vechten
en hou het bij echte vriendinnen
die mij nooit hebben laten vallen
mij altijd hebben gesteund
net zolang tot bij mij
de zon weer schijnt
en ik weer kan lachen
dat de tranen stoppen
en mijn hart,
weer gewoon mijn hart is
Reacties op dit gedicht
| poemgirlie: | Zaterdag, april 21, 2007 20:49 |
| schoon neergepend Hoop dat alles vlug beter voor je wordt |
|
| kikkerXkurt: | Zaterdag, april 21, 2007 20:17 |
| mooi geschreven! sterkte | |
Over dit gedicht
| Auteur: #MLC | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 april 2007 | ||
| Thema's: | ||