Eenzaamheid
Zoveel mensen om me heen
en toch voel ik me heel alleen.
Deze tergende eenzaamheid
doet me verlangen naar het einde van mijn aardse tijd.
Ik lig in mijn bed,
mijn wekker heb ik niet gezet
want ik heb geen zin om op te staan
en zou me liever laten gaan.
Niets in dit leven kan mij bekoren,
alles lijkt mij te storen.
Al staat de zon aan de horizon,
ik wou dat ik voorgoed verdwijnen kon.
Aan het einde van de tunnel schijnt er geen licht,
voor mij is er geen beterschap in zicht,
het donkerste in mij heeft de overhand,
tegen zoveel duister ben ik niet bestand.
Geen sterren aan de hemel voor mij,
hoop staat niet aan mijn zij,
het einde van mijn lijden is nabij,
doodsengelen wachten op mij.
en toch voel ik me heel alleen.
Deze tergende eenzaamheid
doet me verlangen naar het einde van mijn aardse tijd.
Ik lig in mijn bed,
mijn wekker heb ik niet gezet
want ik heb geen zin om op te staan
en zou me liever laten gaan.
Niets in dit leven kan mij bekoren,
alles lijkt mij te storen.
Al staat de zon aan de horizon,
ik wou dat ik voorgoed verdwijnen kon.
Aan het einde van de tunnel schijnt er geen licht,
voor mij is er geen beterschap in zicht,
het donkerste in mij heeft de overhand,
tegen zoveel duister ben ik niet bestand.
Geen sterren aan de hemel voor mij,
hoop staat niet aan mijn zij,
het einde van mijn lijden is nabij,
doodsengelen wachten op mij.
Reacties op dit gedicht
| Luna( ): | Zaterdag, mei 19, 2007 12:59 |
| Een herkenbaar gevoel. Zal er graag voor je zijn! Deze strijden, maken je sterker. sterkte liefs kristel |
|
| yellow: | Zaterdag, mei 12, 2007 14:00 |
| 80 % gaat over de dood in uw gedichten, maak ook eens iets over leven. Y. |
|
| evytjeuhn: | Dinsdag, april 24, 2007 21:58 |
| schoon;-p |
|
| Fairouz: | Zondag, april 22, 2007 13:44 |
| Nou daar vrolijk je ook niet van op. Kom op schouders eronder en door gaan. Die doodsengelen gewoon laten staan Liefs, Fairouz | |
Over dit gedicht
| Auteur: MG Poetry | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2007 | ||
| Thema's: | ||