De gracht
Nog zie ik weer de kleuren
een dag van het papier ontdaan
door westenwinden vaarden we
en bezongen de verlaten haven
een dag van het papier ontdaan
door westenwinden vaarden we
en bezongen de verlaten haven
Instrumenten waren haar handen
die gleden over het doek
waarop huizen zichtbaar waren
en het bankje bij de gracht
die gleden over het doek
waarop huizen zichtbaar waren
en het bankje bij de gracht
Dagelijks bekeek ik het tafereel
zag het schemeren tussen muren
waar rust heersten
tussen sluiten en verlaten
zag het schemeren tussen muren
waar rust heersten
tussen sluiten en verlaten
Het penseel was zij en het doek
waarop een compositie werd geschapen
nog éénmaal strijk ik over het bootje
dat dobbert in de gracht
waarop een compositie werd geschapen
nog éénmaal strijk ik over het bootje
dat dobbert in de gracht
Reacties op dit gedicht
| Windwhisper: | Maandag, april 23, 2007 09:21 |
| een schildering zo prachtig... | |
| sensi: | Maandag, april 23, 2007 08:04 |
| Dit is het weerspiegelen van een mooi tafereel! Liefs |
|
| L.Bert: | Maandag, april 23, 2007 00:37 |
| Een mooi gedicht met mystische poëzie. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 23 april 2007 | ||
| Thema's: | ||