Boswandeling
Woelende aarde onder je voeten,
Gebroken takken markeren je pad.
Lopend door de wildernis.
Je onwetendheid, alles wat je had.
Je kijkt naar bloeiende bloemen
Terwijl je loopt op je zojuist gemaakte pad
Het heldere zonlicht bruint je huid.
Je gelukkigheid, alles wat je had
Fleurige bloemen sieren je haren,
Jij bent de hoogste lat.
Het pad wordt verder belopen.
Je schoonheid, alles wat je had.
Met prachtige kleren in het bos,
De kou heeft jou niet gevat.
De schoonheid van de natuur.
Je leven, alles wat je had.
Gebroken takken markeren je pad.
Lopend door de wildernis.
Je onwetendheid, alles wat je had.
Je kijkt naar bloeiende bloemen
Terwijl je loopt op je zojuist gemaakte pad
Het heldere zonlicht bruint je huid.
Je gelukkigheid, alles wat je had
Fleurige bloemen sieren je haren,
Jij bent de hoogste lat.
Het pad wordt verder belopen.
Je schoonheid, alles wat je had.
Met prachtige kleren in het bos,
De kou heeft jou niet gevat.
De schoonheid van de natuur.
Je leven, alles wat je had.
Reacties op dit gedicht
| MilouG: | Dinsdag, mei 15, 2007 19:09 |
| Mooi gedicht! De kou kon jou niet vatten .. want ik hield je warm! |
|
| Windwhisper: | Maandag, april 23, 2007 22:46 |
| Prachtig... liefs Cobie |
|
| Fairouz: | Maandag, april 23, 2007 21:49 |
| Heel erg mooi verwoord Fairouz | |
