waarom voelt het toch steeds alsof je niet de waarheid schetst
het lijkt alsof je dingen denkt die je aan mij niet zegt
vertrouwen is een schone zaak, maar niet voor mij bedoeld
ik zie al snel, dat wat je zegt, niet is wat je echt voelt

zo hard probeer ik om voor jou de ware vrouw te zijn
en dat je het toch elders zoekt, doet mij veel meer dan pijn
vragen levert me niets op, je zwijgt of wordt zelfs boos
was dit ook zo, jaren terug, toen je écht voor me koos?

ik twijfel vaak en lang en diep,ik pieker en ik peins
lief, blijf bij mij en wees me trouw, verlos me van de pijn
verlang naar mij, zoals het hoort en toon me jouw gevoel
verplaats je eens in mijn gedachten, begrijp wat ik bedoel

straks ga je weg, voor lange tijd, dat blijf ik steeds maar denken
ik zal je missen en, echt waar, ik zal je liefde schenken
als jij ontvangt wat ik je geef, daar waar je dan zult zijn
dan pas kan ik je zeggen: ik laat het los, die pijn