nooi gesproken woorden
nooit gesproken woorden,
op het puntje van mijn tong,
die ik je wilde zeggen,
maar die ik steeds verdrong,
woorden als glas zo breekbaar,
gebroken in mijn mond,
al die tijd onuitspreekbaar omdat ik de moed niet vond,
maar toch: hier zijn die dingen,
die ik je zeggen wil,
van jou krijg ik tintelingen,
ben ik druk of soms heel stil,
dan denk ik aan je,
dag en nacht,
aan dingen waarop ik dan wacht,
k wil met je zoenen,
en bij je zijn,
die gedachten alleen al,
die zijn al zo fijn.
op het puntje van mijn tong,
die ik je wilde zeggen,
maar die ik steeds verdrong,
woorden als glas zo breekbaar,
gebroken in mijn mond,
al die tijd onuitspreekbaar omdat ik de moed niet vond,
maar toch: hier zijn die dingen,
die ik je zeggen wil,
van jou krijg ik tintelingen,
ben ik druk of soms heel stil,
dan denk ik aan je,
dag en nacht,
aan dingen waarop ik dan wacht,
k wil met je zoenen,
en bij je zijn,
die gedachten alleen al,
die zijn al zo fijn.
Reacties op dit gedicht
| red one: | Maandag, april 30, 2007 23:40 |
| mooi verwoord. liefs redje |
|
| sunset: | Maandag, april 30, 2007 18:08 |
| Warm verlangend. Liefs, sunset |
|
| black_beauty: | Maandag, april 30, 2007 13:49 |
| die gedachten alleen al zijn zo fijn schrijf je:) haha dat heb k dus ook.. | |
| eatea77: | Maandag, april 30, 2007 11:34 |
| Op het gevoel geschreven... prachtig! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Donnaa | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 30 april 2007 | ||
| Thema's: | ||