Te zijner tijd

Te zijner tijd

zal het vast wennen deze pijn

en jouw gezicht slechts

een vage herinnering zijn zal de zon volop schijnen de wind nimmer zo krachtig waaien het leven voelen als vanouds en de wereld weer de juiste kant op draaien Te zijner tijd gaat alles zoals het moet gaan vergeten we de juiste gezichten en zullen sommige stemmen niet meer verstaan Te zijner tijd zullen we de verleiding baas zijn als het hart niet langer slaat en we toch niets meer voelen van de pijn Te zijner tijd hoeven we de sonde niet langer te verbloemen vertelt men niets dan goeds over de doden en zal iedereen ons om het goede roemen Te zijner tijd vergeet men de passie en de kussen keert een ieder je de rug toe en kom je er toch nooit meer tussen zit je moederziel alleen het zout uit je wonden te likken van de stromende tranen die niemand anders voor je kan slikken Te zijner tijd zal het er niet toe doen hoe erg ik je mis nee, te zijner tijd... weten we toch niet meer wat liefde is

Geschreven door

Gert

Reacties op dit gedicht

Gert vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

remie:	Maandag, mei 07, 2007 09:52
lieve Gert, liefde zal altijd blijven, als we de liefde verliezen verliezen we onze ziel....je verwoord het leven triest...liefs remie

hiljaa:	Zondag, mei 06, 2007 07:26
inten rakend verwoord! zio zit he tleven in elkaar! knufleifs--hiljaa--

Esth:	Zaterdag, mei 05, 2007 21:05
Prachtig geschreven! het raakt me echt! Veel liefs,

Over dit gedicht

Auteur: Gert
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 05 mei 2007
Thema's: [Liefde] [Leven] [Troost]