Vaders werklied
De rivier spreekt weder
we zitten op de kust
zien liefde wegstromen in de verte
waar iets onzichtbaar is
we zitten op de kust
zien liefde wegstromen in de verte
waar iets onzichtbaar is
En alles draait door de molen
waar we bijzaten
als kinderen de wieken bezagen
meezongen met vaders werklied
waar we bijzaten
als kinderen de wieken bezagen
meezongen met vaders werklied
Hij groef gaten in de landerijen
haalden granen tussen gras
zijn handen boetseerden leven
en een stuk muziek
haalden granen tussen gras
zijn handen boetseerden leven
en een stuk muziek
Jaren later overzag ik het nog
nam zijn compositie over
de rivier spreekt weder
en ze vaart van mijn weg
nam zijn compositie over
de rivier spreekt weder
en ze vaart van mijn weg
Iets uit het vroege leven
Reacties op dit gedicht
| L.Bert: | Dinsdag, mei 08, 2007 00:40 |
| Mooi poëtisch gedicht. | |
| Erwin van der Weij: | Dinsdag, mei 08, 2007 00:25 |
Knap - erg fijn leesbaar en mooi meevoerend! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||