IK DANS HET KAARSLICHT UIT JE OGEN
ik dans het kaarslicht uit je ogen
een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht.
ik lees de dag na mijn ontwaken
de middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is.
ik tel de uren in ontmoeting
lach teveel en praat voorbij
we eten samen na begroeting
je geeft jouw ogenblik aan mij
we spreken af de avond op te lichten
ze kent de nacht niet van dichtbij
ik dans het kaarslicht uit je ogen
de wereld gaat ons straks voorbij.
wil melker
10/02/2002
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Zondag, februari 10, 2002 12:37 |
| een tedere zachte dans, van de vroege ochtend, tot de late avond ... liefs Sheena |
|
| Gonnij Wind: | Zondag, februari 10, 2002 11:17 |
| Weer heel mooi. | |
| Jet van keken: | Zondag, februari 10, 2002 10:56 |
| Erg mooi gedicht, Wil. Met genoegen gelezen. Liefs Jet |
|
| elly : | Zondag, februari 10, 2002 10:40 |
| Een etmaal beschreven geheel op jouw manier, zacht vloeiende sprekende woorden en zoals steeds weer heel erg mooi. Groetjes Elly xxx |
|
| Laurens Windig: | Zondag, februari 10, 2002 10:06 |
| Zelfs als je ze los van elkaar leest, zijn het vijf juweeltjes. | |
| free: | Zondag, februari 10, 2002 09:04 |
| hmmm voorspel! mooi Wil liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 10 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||