Jullie krijgen mij niet meer klein
luister even aandachtig
hoe jullie ook praten
over mij denken
jullie in mijn priveleven mengen
mij krijg je niet meer klein
ik zal vechten en doorgaan
en eens weer boven
aan de top staan
dan zal ik juichen
van geluk
en kunnen mijn toekomstdromen
niet meer stuk
dan heb ik alle hindernissen overwonnen
en dan...ja dan
zal ik als laatste lachen
Reacties op dit gedicht
| Free@Bird: | Woensdag, mei 16, 2007 22:50 |
| Krachtig en mooi geschreven! liefs, kerima |
|
| K@trien: | Woensdag, mei 16, 2007 22:48 |
| Ja zo moet het ... wie laatst lacht ... best lacht ! Groetjes K@trien |
|
| Innerchild: | Woensdag, mei 16, 2007 22:41 |
| That''s the spirit ! | |
| christina: | Woensdag, mei 16, 2007 20:31 |
| en zo is dat |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||