De seconden weten
de seconden weten
je vertrok
in weer en tegenwind
ik was je even kwijt
maar in de ochtendzon
daalde de duif met
je boodschap als ontbijt
heb de zon genoten
jij jouw geliefden weer gesproken
samen in hetzelfde licht
ik ben je niet vergeten
de seconden weten
hoe ik je hebt gemist
wil melker
31/05/2007
Reacties op dit gedicht
| wil melker: | Donderdag, mei 31, 2007 13:16 |
| De laatste zin.. hoe ik je heb gemist.. wil melker |
|
| switi lobi: | Donderdag, mei 31, 2007 10:08 |
| Ik ga helemaal met sunset''s reactie mee...zo voelde ik het ook. Beeldschoon lieve Wil. Dikke kus Liefsliefs, switi lobi |
|
| sunset: | Donderdag, mei 31, 2007 10:04 |
| Dit voelt, ondanks de mooiheid van de woorden, toch teder-droef; alsof je denkt en praat aan en over iemand die reeds overgegaan is. En als dat zo is, heb je het meer dan prachtig integer overgebracht. Liefs en vriendschappelijke genegenheid, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||