weer niet
je was er al dagen,
dagen niet meer
ik zit maar te wachten
telkens maar weer
en komt nooit in je gedachten
dat als je dit doet doe je mij zeer
of moet ik verwachten
doe jij dit niet meer
mn hard is verward
want jij vergeet me dat is appart
of dat je weer straf werk moet maken
en dan weer alles vergeet
nu wil ik een keer echt met je praten
en het in je hoofd stampen dat je het is niet vergeet!
dagen niet meer
ik zit maar te wachten
telkens maar weer
en komt nooit in je gedachten
dat als je dit doet doe je mij zeer
of moet ik verwachten
doe jij dit niet meer
mn hard is verward
want jij vergeet me dat is appart
of dat je weer straf werk moet maken
en dan weer alles vergeet
nu wil ik een keer echt met je praten
en het in je hoofd stampen dat je het is niet vergeet!
Reacties op dit gedicht
| xCatharina: | Donderdag, mei 31, 2007 20:38 |
| Maargoed. Als hij geen contact wil. Moet je het respecteren. Sterkte! Kus en knuff Catharina |
|
| tweety-ysje: | Donderdag, mei 31, 2007 20:28 |
| whoo dat is droevig maar ook krachtig inderdaa tprobeer te praten zo los je veel op sterkte | |
Over dit gedicht
| Auteur: **-manon-** | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||