Woorden waren sprakeloos
woorden waren sprakeloos
je schreeuwde stilte
mijn woorden
waren sprakeloos
alleen mijn handen
konden je bedaren
in ervaren van verdriet
maar ik was er niet
beeld en woorden
konden je niet aarden
je was alleen
miste schouder en
die warme arm om je heen
toch ben ik gekomen
in de onrust van je nacht
we bevochten samen al je dromen
wil melker
01/06/2007
Reacties op dit gedicht
| fortuna: | Vrijdag, juni 01, 2007 19:37 |
| och, wat een liefdevolle geruststelling. En dromen zijn ineens niet meer zo eenzaam... Liefs |
|
| MayadeBij*: | Vrijdag, juni 01, 2007 06:57 |
| :) goedesmorgens. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 01 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||