achter gesloten deuren
Voel me eenzaam en alleen
lijkt wel niemand om me heen
ben de weg weer eens kwijt
waardoor de dagen zwartig verslijt
de deuren heb ik gesloten
sinds een paar dagen al besloten
zonder het echt te willen nu
waarom deze deuren contenu
het is mijn eigenschuld allemaal
daarom lijkt mij leven nu zo kaal
omdat ik er zelf niet voor ga
het is gewoon dat ik voor mezelf niet besta
tranen blijven stromen in de nacht
wat is er nu nog wat ik echt verwacht
ik weet het echt niet
zit met veel angst en verdriet
Reacties op dit gedicht
| orsonios: | Maandag, juli 20, 2009 18:31 |
| je kunt in werkelijkheid nooit je zelf de schuld geven ,maar strijdlust is te vinden. | |
| yellow: | Dinsdag, juni 05, 2007 14:53 |
| everybody know that feeling sometimes... sterkte, Y. |
|
| Rebelle: | Dinsdag, juni 05, 2007 14:39 |
| Het mag hoor Tulp, de deuren ff sluiten, het is jouw leven, en jij bepaald wanneer je ze weer open wilt doen. Niet steeds jezelf zo op je donder geven hoor. Knuffff, Rebelle |
|
| *Ria Klein Herenbrink* Raira: | Dinsdag, juni 05, 2007 14:28 |
| weet je ...je helpt jezelf door te accepteren dat niet elke dag dezelfde is en dat elk stapje voorwaarts je helpt om straks weer stevig en vol zelfvertrouwen in je schoenen te staan ik wens je heel veel sterkte en een dikke knuffelll om te steunen liefs Ria |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, juni 05, 2007 14:05 |
| meisje stapje voor stapje hoor...geloof in jezelf je bent al zo daper bezig...als ik jou lees zie ik je voor me...een pareltje Liefs Cobie Kuzzzzz wel 1000 |
|
| fran92: | Dinsdag, juni 05, 2007 13:56 |
| geef het wat tijd meid heel veel sterkte! kuss van mij |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||