in mijn diepste kamer
In mijn diepste kamer
zitten woorden verborgen
maar ik durf het niet te laten zien
ik probeer het steeds maar weer te verbergen
sluit mijn deuren steeds weer
en maak mezelf helemaal gek
draai de deur nog eens op slot
zodat niemand mijn kan raken
ik begin krankzinnig te worden
van al het onrecht en pijn
ik verstik in mijn verdriet
waar wanhoop door ontstaat
kan de pijn niet meer verdragen
waar moet ik toch heen
voel me eenzaam en alleen
het is zo koud en stil
hoe kan ik mezelf nog redden
5-6-07
18:00
Reacties op dit gedicht
| Mamsiemomo: | Woensdag, juni 06, 2007 16:14 |
| Probeer niet te verzuipen in de liedjes van Baarda.... Liefs en sterkte, Mamsie |
|
| Will Hanssen: | Woensdag, juni 06, 2007 15:35 |
| Toch komt het allemaal wel goed tulpje, want jij bent goed op weg en je bent sterk! Liefs, Will |
|
| Rebelle: | Woensdag, juni 06, 2007 13:35 |
| Probeer niet bang te zijn voor krankzinnigheid. Je bent toch in goede handen? Liefs, Rebelle |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||