Weg...
Het leven moet zo mooi zijn,
waarom doet het mij dan zoveel pijn?
Gelukkig ben ik niet,
mensen doen mij alleen maar verdriet.
Waarom heb ik jou laten gaan,
eigenlijk wil ik niet meer bestaan.
Mijn actie is apart,
maar toch wordt alles zwart.
Helemaal verdwenen,
en nooit meer op aarde verschenen.
waarom doet het mij dan zoveel pijn?
Gelukkig ben ik niet,
mensen doen mij alleen maar verdriet.
Waarom heb ik jou laten gaan,
eigenlijk wil ik niet meer bestaan.
Mijn actie is apart,
maar toch wordt alles zwart.
Helemaal verdwenen,
en nooit meer op aarde verschenen.
Reacties op dit gedicht
| emo_core_kid: | Vrijdag, juni 08, 2007 19:46 |
| ik ben het helemaal met ijsprinsje eens.. en ik zou me erg erg erg erg kut voelen als jij weg was (nooit meer hyper zijn) -XxX- Bianc |
|
| ijsprinsje: | Vrijdag, juni 08, 2007 07:19 |
| nikita je doet het niet want ik zal je steunen net zoals de andere mensen op gedichten-freaks ;) | |
Over dit gedicht
| Auteur: Niikita. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 06 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||