Onbevangen
Onbevangen
Je kijkt me aan
Met ogen groot
Alles nieuw
In een wereld vol
Veranderingen elke dag
Niets blijft hetzelfde
Behalve wat
Nooit veranderd is
De seizoenen glijden
Langzaam aan ons voorbij
Je groeit
De verwondering verdwijnt
Door wat je leert
Van onwetenden in
De levenskennis
Verlies je alles
Wat je later
Weer moeilijk leert
Vergeet nooit
De kracht binnenin
De onbevangenheid van
Een kind vol naïeve
Verwondering het
Mooiste wat er is
Je kijkt me aan
Met ogen groot
Alles nieuw
In een wereld vol
Veranderingen elke dag
Niets blijft hetzelfde
Behalve wat
Nooit veranderd is
De seizoenen glijden
Langzaam aan ons voorbij
Je groeit
De verwondering verdwijnt
Door wat je leert
Van onwetenden in
De levenskennis
Verlies je alles
Wat je later
Weer moeilijk leert
Vergeet nooit
De kracht binnenin
De onbevangenheid van
Een kind vol naïeve
Verwondering het
Mooiste wat er is
Reacties op dit gedicht
| Alie Hoogenboezem-de Vries: | Maandag, juni 11, 2007 12:37 |
| kan hier alleen maar op zeggen: inderdaad ! groetjes Pathos Alie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Pathos | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 11 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||