Nog een dans!
Nog een dans!
Met de wind in mijn lange golvende haren,
Reis ik door jou, oneindige natuur.
Ik vlijd mij vredig neer,
Om de wolken te zien dansen.
De geur van gehooid gras op te snuiven.
Ik droom en laat mijn fantasie zijn vrije beloop.
In mijn fantasie zie ik mijzelf dansen,
Met een lichaam dat eens was.
Geen pijn.
Met een gratieuze souplesse dans ik zoals ik nimmer danste.
Ik vraag je laat me dansen, slechts eenmaal.
Nog eenmaal en ik laat je gaan in de herinnering van mijn
Vervreemde lichaam.
Een keer en je mag vervagen in mijn droom.
Liefs Marousia 2007
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Marousia |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||