herfst
verdort geluk
dwarrelt neer
onthult de kale stammen
simpel verdriet
duizend kale takken
als duizend problemen
voortgroeiend
uit de kale stammen van leugens
verdort geluk
verleden tijd
bezaaid de bodem
van het woud in mijn gedachten
laat mij achter
in de eeuwige herfst
dwarrelt neer
onthult de kale stammen
simpel verdriet
duizend kale takken
als duizend problemen
voortgroeiend
uit de kale stammen van leugens
verdort geluk
verleden tijd
bezaaid de bodem
van het woud in mijn gedachten
laat mij achter
in de eeuwige herfst
Reacties op dit gedicht
| Marousia: | Zondag, juni 24, 2007 23:04 |
| Erg mooi gedicht maar geen herfst is voor eeuwig en ergens ontmoet je altijd weer licht in het verre duister. Liefs van Marousia | |
| *Elisee*: | Zaterdag, juni 23, 2007 20:21 |
| Erg mooi weer meid:) Inspi weer trug zie k?:) X |
|
| David de Ruiter 777: | Zaterdag, juni 23, 2007 13:35 |
| serieus wat een prachtig gedicht maar je bent een bloeiende bloem en geen verdorde plant in mijn ogen. Jij bent voor mijn gevoel veel meer lente dan herst |
|
| Veerle_L: | Donderdag, juni 21, 2007 16:06 |
| wóoww écht mooi !! tis toch nog gelukt zie ik;) Kuss |
|
| happiness.: | Woensdag, juni 20, 2007 17:52 |
| zeer mooi gedicht =) kusz. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: marieke_x | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 20 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||