Hopend
Kon ik maar me ogen dicht doen.
En weten dat morgen me problemen weg zijn gegaan.
Kon ik maar me ogen dicht doen.
Weten dat ik ze nooit meer open hoef te doen.
Slapen, maar niet kunnen uitrusten.
Weten dat morgen weer een nachtmerrie word.
Slapen, maar steeds wakker worden van angst.
Afvragen wat me morgen weer tewachten staat.
Hopend dat je haar zult redden.
Van haar eindeloze verdriet.
Hopend dat haar tranen weg zullen gaan.
Die ze huilt als niemand haar ziet.
Maar het is toch aleen een droom.
Een fantasie die niet egt is, nooit zal worden ook.
Wetend dat je toch niet terug zal komen.
Nadat je hart is gebroken, in hele kleine stukjes.
En weten dat morgen me problemen weg zijn gegaan.
Kon ik maar me ogen dicht doen.
Weten dat ik ze nooit meer open hoef te doen.
Slapen, maar niet kunnen uitrusten.
Weten dat morgen weer een nachtmerrie word.
Slapen, maar steeds wakker worden van angst.
Afvragen wat me morgen weer tewachten staat.
Hopend dat je haar zult redden.
Van haar eindeloze verdriet.
Hopend dat haar tranen weg zullen gaan.
Die ze huilt als niemand haar ziet.
Maar het is toch aleen een droom.
Een fantasie die niet egt is, nooit zal worden ook.
Wetend dat je toch niet terug zal komen.
Nadat je hart is gebroken, in hele kleine stukjes.
Reacties op dit gedicht
| amazone: | Vrijdag, juni 22, 2007 11:50 |
| haar tranen zullen stoppen met vallen.....haar verdriet zal langzaam helen heel veel sterkte liefs amazone | |
Over dit gedicht
| Auteur: Paper Clouds | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||