Afscheid...
Ik kijk naar boven,
en ik fluister naar hem,
ik zal moeten geloven,
in zijn stem.
O god laat mij iemand redden,
want ik geef het op,
laat iemand mij vertellen,
ik luister niet meer naar stop.
Die gedachten worden eigenlijk werkelijkheid,
ik wil echt gaan,
ik heb geen tijd voor afscheid,
ik zal altijd in je hart bij je staan.
en ik fluister naar hem,
ik zal moeten geloven,
in zijn stem.
O god laat mij iemand redden,
want ik geef het op,
laat iemand mij vertellen,
ik luister niet meer naar stop.
Die gedachten worden eigenlijk werkelijkheid,
ik wil echt gaan,
ik heb geen tijd voor afscheid,
ik zal altijd in je hart bij je staan.
Reacties op dit gedicht
| worthless-girl: | Zaterdag, juni 30, 2007 12:08 |
| erg mooi verwoord. dat wil nog niet zeggen dat het goed is wat je doet, maar ik begrijp het! een warme knuffel van worthless girl | |
| mums: | Woensdag, juni 27, 2007 21:34 |
| heb die van gisteren ook even gelezen...wat een verschil in een enkele dag:( less mijn laatste gedicht en zoek andere gedachten liefs mums |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Niikita. | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||