Al jaren zit ik met 1 vraag in mijn hoofd rond te lopen...
Ik stel ze aan mezelf..
Dag en nacht..
Wat is vedriet..
Het zijn niet alleen de sporen van tranen op je gezicht..
Het zijn niet alleen je handen die nat zijn omdat je het wou verbergen..
Het zijn niet alleen de tranen die je voelt weg lopen..
Het zijn niet alleen de rode ogen die je ziet in spiegel..
Het is niet alleen het gevoel dat je gebroken bent..
Het is niet het willen verdwijnen en vergeten willen worden..
De akelige gedachte dat je misschien ooit niet meer deel zou uitmaken van mijn leven..
Of ik van het jouwe..
Het is die gedachte die al de rest oproept..
De traansporen ..
De natte handen..
De tranen..
De rode ogen..
Het gebroken gevoel..
HEt willen verdwijnen..
HEt willen vergeten worden..
Dat is verdriet!!